TENOVIRAL 245 mg 90 film kaplý tablet Farmakolojik Özellikler
{ Tenofovir Disoproksil }
5. FARMAKOLOJÝK ÖZELLÝKLER
5.1. Farmakodinamik özellikler
Farmakoterapötik grup: Sistemik kullaným için antienfektifler, sistemik kullaným için antiviral, doðrudan etkili antiviraller, nükleozid ve nükleotid ters transkriptaz inhibitörleri
ATC kodu: J05AF07
Etki Mekanizmasý ve farmakodinamik etki
Tenofovir disoproksil fumarat, ön ilaç olan tenofovir disoproksilin fumarat tuzudur. Tenofovir disoproksil absorbe edilir ve bir nükleozid monofosfat (nükleotid) analoðu olan etkin madde tenofovire dönüþtürülür. Tenofovir daha sonra yapýsal olarak eksprese edilen hücresel enzimler aracýlýðýyla aktif metaboliti olan tenofovir difosfata dönüþtürülür. Tenofovir difosfatýn intrasellüler yarý-ömrü, aktive periferik kan mononükleer hücrelerinde (PBMC'ler) 10 saat, dinlenme halindeki periferik kan mononükleer hücrelerinde ise 50 saattir. Tenofovir difosfat, doðal deoksiribonükleotid substratý ile doðrudan baðlanma yarýþýna girerek DNA'ya dahil edildikten sonra DNA zinciri sonlandýrmasý yoluyla HIV-1 revers transkriptaz ve HBV polimerazlarý inhibe eder. Tenofovir difosfat sellüler polimerazlar α, β ve É£'nýn zayýf bir inhibitörüdür. 300 µmol/l'ye kadar olan konsantrasyonlardaki tenofovir, in vitro tayinlerde, mitokondriyal DNA sentezi ya da laktik asit üretimi üzerinde herhangi bir etki göstermemiþtir.
HIV ile ilgili veriler
HIV in-vitro anti-viral aktivite: HlV-l'nin doðal tip laboratuvar suþunun %50 inhibisyonu (IC) için gereken tenofovir konsantrasyonu, lenfoid hücre serilerinde 1-6 µmol/1, PBMC'lerdeki primer HIV-1 alt tip B izolatlarma karþý ise 1.1 µmol/l'dir. Tenofovir ayrýca HIV-1 alt tipleri A, C, D, E, F, G ve O'ya ve primer monosit/makrofaj hücrelerinde HIV'a karþý etkindir. Tenofovir, MT-4 hücrelerinde
4.9 µmol/l'lik ICile HIV-2'ye karþý in vitro aktivite gösterir.
Direnç: Tenofovire duyarlýlýðý azalmýþ HIV-1 suþlarý ve revers transkriptazdaki K65R mutasyonu in vitro olarak ve bazý hastalarda seçilmiþtir (bkz. Klinik etkililik ve güvenlilik). K65R mutasyonunu barýndýran suþlarý bulunan, daha önce antiretroviral almýþ hastalarda tenofovir disoproksil fumarat kullanýmýndan kaçýnýlmalýdýr (bkz. bölüm 4.4). Ayrýca, HIV-1 ters transkriptazda tenofovir tarafýndan bir K70E substitüsyonu seçilmiþtir ve tenofovire düþük alt düzey duyarlýlýkla sonuçlanýr.
Daha önce tedavi almýþ hastalardaki klinik çalýþmalarda, nükleozid inhibitörlerine dirençli HIV-1 suþlarma karþý 245 mg tenofovir disoproksilin (fumarat olarak) anti-HIV aktivitesi deðerlendirilmiþtir. Sonuçlar, HlV'leri M41L veya L210W revers transkriptaz mutasyonunu içeren, timidin analoguyla iliþkili 3 veya daha fazla mutasyonu (TAM) eksprese eden hastalarýn, 245 mg tenofovir disoproksil (fumarat olarak) tedavisine cevaplarýnýn azaldýðýný göstermiþtir.
Klinik etkililik ve güvenlilik
Tenofovir disoproksil fumaratýn tedavi deneyimine sahip veya daha önce tedavi görmemiþ HIV-1 ile enfekte yetiþkinlerdeki etkisi sýrasýyla 48 haftalýk ve 144 haftalýk çalýþmalarda gösterilmiþtir.
GS-99-907 çalýþmasýnda, tedavi deneyimine sahip 550 yetiþkin hasta, plasebo veya 245 mg tenofovir disoproksil (fumarat olarak) ile 24 hafta tedavi edilmiþtir. Baþlangýçtaki ortalama CD4 hücre sayýmý 427 hücre/mm, baþlangýçtaki ortalama plazma HIV-1 RNA düzeyi 3.4 logkopya/ml (hastalarýn %78'inin 5,000 kopya/ml'den az viral yükü vardýr) ve önceki HIV tedavisi süresi ortalama 5,4 yýldýr. 253 hastadan alýnan HIV izolatlarýnm baþlangýç genotopik analizi, hastalarýnýn %94'ünde nükleozid revers transkriptaz inhibitörleri ile iliþkili HIV-1 direnç mutasyonlarmm bulunduðunu, %58'inde proteaz inhibitörleri ile iliþkili mutasyonlar bulunduðunu ve %48'inde nükleozid olmayan revers transkriptaz inhibitörleri ile iliþkili mutasyonlar bulunduðunu ortaya koymuþtur.
24. haftada, logplazma HIV-1 RNA düzeylerindeki baþlangýca göre zaman aðýrlýklý ortalama deðiþim (DAVG), plasebo ve 245 mg tenofovir disoproksil (fumarat olarak) alan kiþiler için -0,03 logkopya/ml ve -0,61 logkopya/ml'dir (p <0,0001). CD4 sayýmý için 24. haftada (DAVG) baþlangýca göre zaman aðýrlýklý ortalama deðiþimde 245 mg tenofovir disoproksil lehine istatistiksel olarak anlamlý bir fark görülmüþtür (245 mg tenofovir disoproksil (fumarat olarak) için +13 hücre/mm 'e karþý plasebo için -11 hücre/mm, p deðeri = 0,0008). Tenofovir disoproksil fumarata antiviral cevap 48 hafta boyunca sürmüþtür (DAVG-0,57 logýo kopya/ml'dir, HIV-1 RNA düzeyi 400 veya 50 kopya/ml'nin altýnda olan hastalarýn oraný sýrasýyla %41 ve %18'dir). 245 mg tenofovir disoproksil (fumarat olarak) ile tedavi edilen sekiz hasta (%2) ilk 48 hafta içinde K65R mutasyonu geliþtirmiþtir.
GS-99-903 çalýþmasýnýn 144 haftalýk, çift-kör, etkin madde kontrollü fazýnda, antiretroviral tedavi görmemiþ, HIV-1 ile enfekte yetiþkin hastalarda lamivudin ve efavirenz ile kombinasyon halinde kullanýldýðýnda stavudine karþý 245 mg tenofovir disoproksilin (fumarat olarak) etkililiði ve güvenliliði deðerlendirilmiþtir. Baþlangýçtaki ortalama CD4 hücre sayýmý, 279 hücre/mm'tür, baþlangýçtaki ortalama plazma HIV-1 RNA düzeyi 4.91 logýo kopya/ml'dir, hastalarýn %19'unda semptomatik HIV-1 enfeksiyonu ve %18'inde AÝDS vardýr. Hastalar baþlangýçtaki HIV-1 RNA ve CD4 sayýmýna göre gruplandýrýlmýþtýr. Hastalarýn %43'ünün baþlangýçtaki viral yükü> 100.000 kopya/ml'dir ve %39'unun CD4 hücre sayýmý <200 hücre/ml'dir.
Tedavi amaçlý analize göre (eksik veriler ve antiretroviral tedavide (ART) deðiþiklik baþarýsýzlýk olarak düþünülmektedir), 48 haftalýk tedavide HIV-1 RNA düzeyi 400 kopya/ml ve 50 kopya/ml'nin altýnda olan hastalarýn oraný 245 mg tenofovir disoproksil (fumarat olarak) kolunda sýrasýyla %80 ve %76 iken, bu oranlar stavudin kolunda %84 ve %80'dir. 144. haftada, HIV-1 RNA düzeyi 400 kopya/ml ve 50 kopya/ml'nin altýnda olan hastalarýn oraný, 245 mg tenofovir disoproksil (fumarat olarak) kolunda sýrasýyla %71 ve %68 iken, bu oran stavudin kolunda %64 ve %63'tür.
48 haftalýk tedavide HIV-1 RNA ve CD4 sayýmýnda baþlangýca göre ortalama deðiþim her iki tedavi grubunda da benzer olmuþtur (245 mg tenofovir disoproksil (fumarat olarak) ve stavudin gruplarýnda sýrasýyla -3,09 logýo ve -3,09 logýo kopya/ml; +169 ve +167 hücre/mm). 144 haftalýk tedavide, baþlangýca göre ortalama deðiþim her iki tedavi grubunda da benzer kalmýþtýr (245 mg tenofovir disoproksil (fumarat olarak) ve stavudin gruplarýnda sýrasýyla-3.07 ve-3.03 logkopya/ml; +263 ve
+283 hücre/mm). Baþlangýçtaki HIV-1 RNA ve CD4 sayýmýndan baðýmsýz olarak, 245 mg tenofovir disoproksil (fumarat olarak) tedavisine tutarlý bir cevap elde edildiði görülmüþtür.
Tenofovir disoproksil fumarat grubundaki hastalarda, etkin kontrol grubuna göre hafif yüksek oranda K65R mutasyonu oluþmuþtur (%2,7 karþý %0,7). K65R bulunan tüm vakalarda efavirenz veya lamivudin direnci mutasyon oluþumundan önce vardýr veya mutasyon oluþumuyla birlikte ortaya çýkmýþtýr. 245 mg tenofovir disoproksil (fumarat olarak) kolunda sekiz hastada K65R'yi gösteren HIV vardýr, bunlardan 7'si tedavinin ilk 48 haftasýnda ve sonuncusu 96. haftada meydana gelmiþtir. 144. haftaya kadar baþka hiçbir K65R gözlenmemiþtir. Tenofovir disoproksil (fumarat olarak) kolundaki bir hasta virüste K70E substitüsyonu geliþtirmiþtir. Hem genotipik hem de fenotipik analizlerden, tenofovire karþý dirence iliþkin baþkayolaklarolduðunadairherhangi bir kanýt elde edilmemiþtir.
HBV ile ilgili veriler
Ýn vitro HBV antiviral aktivitesi: Tenofovirin HBV'ye karþý in vitro antiviral aktivitesi HepG2 2.2.15 hücre dizisinde deðerlendirilmiþtir. Tenofovire yönelik EC50 deðerleri 0,14 ila 1,5 ý^mol/1 aralýðýndadýr, CC50 (%50 sitotoksisite konsantrasyonu) deðerleri> 100 µnol/l'dir.
Direnç: Tenofovir disoproksil fumarat direnci ile iliþkili hiçbir HBV mutasyonu tanýmlanmamýþtýr (bkz. Klinik etkililik ve güvenlilik). Hücre esaslý tayinlerde, lamivudin ve telbivudine direnç ile iliþkili rtV173L, rtL180M ve rtM204I/V mutasyonlarýný eksprese eden HBV suþlarý, tenofovire karþý doðal tip virüsün 0,7 ila 3,4 katý arasýnda deðiþen bir duyarlýlýk göstermiþtir. Entekavire direnç ile iliþkili rtL180M, rtT184G, rtS202G/I, rtM204V ve rtM250V mutasyonlarýný eksprese eden HBV suþlarý, tenofovire karþý doðal tip virüsün 0,6 ila 6,9 katý arasýnda deðiþen bir duyarlýlýk göstermiþtir. Adefovir ile iliþkili direnç mutasyonlarýný rtA181V ve rtN236T'yi eksprese eden HBV suþlarý, tenofovire karþý doðal tip virüsün 2,9 ila 10 katý arasýnda deðiþen bir duyarlýlýk göstermiþtir. rtA181T mutasyonunu içeren virüsler tenofovire duyarlý kalmýþtýr; ECdeðerleri doðal tip virüsün 1,5 katýdýr.
Klinik etkililik ve güvenlilik
Tenofovir disoproksil fumaratýn faydasýnýn gösteriminde, önceki tedavinin baþarýsýz olduðuna dair klinik kanýt bulunan kompanse karaciðer hastalýðý olan, HBeAg pozitif ve HBeAg negatif kronik hepatit B'li yetiþkinlerdeki cevaplar esas alýnmaktadýr.
Tedavi edilen hastalar, daha önce hiç tedavi almamýþ, daha önce lamivudin almýþ, daha önce adefovir dipivoksil almýþ ve baþlangýçta lamivudine ve/veya adefovir dipivoksile direnç mutasyonlarý olan hastalarý içermiþtir. Ayrýca, kompanse hastalarda da histolojik cevaplara dayanarak fayda gösterilmiþtir.
48 haftada kompanse karaciðer hastalýðý olan hastalarda edinilen deneyim (GS-US-174-0102 ve GS-US-174-0103): Kompanse karaciðer hastalýðý olan yetiþkin hastalarda tenofovir disoproksil fumarat ile adefovir dipivoksilin karþýlaþtýrýldýðý iki randomize, faz 3 çift kör çalýþmadan 48 hafta boyunca elde edilen sonuçlar aþaðýda yer alan Tablo 3'te sunulmaktadýr. GS-US-174-0103 çalýþmasý HBeAg pozitif 266 (randomize ve tedavi edilmiþ) hastada gerçekleþtirilirken, GS-US-174-0102 çalýþmasý HBeAg negatif ve HBeAg pozitif 375 (randomize ve tedavi edilmiþ) hastada gerçekleþtirilmiþtir.
Bu çalýþmalarýn her ikisinde de tenofovir disoproksil fumarat, tam cevap birincil etkililik bitiþ noktasý açýsýndan (HBV DNA düzeyleri <400 kopya/ml ve Knodell fibrozunda kötüleþme olmadan Knodell nekroenflamatuvar skorunda en az 2 puanlýk iyileþme olarak tanýmlanmaktadýr) adefovir dipivoksilden anlamlý oranda üstündür. 245 mg tenofovir disoproksil (fumarat olarak) tedavisi ayrýca, adefovir dipivoksil 10 mg tedavisiyle karþýlaþtýrýldýðýnda, HBV DNA düzeyleri <400 kopya/ml olan, anlamlý oranda daha fazla hastayla iliþkilendirilmiþtir. Her iki tedavide de 48.haftada histolojik cevap (Knodell fibrozunda kötüleþme olmadan Knodell nekroenflamatuvar skorunda en az 2 puanlýk iyileþme olarak tanýmlanmaktadýr) açýsýndan benzer sonuçlar elde edilmiþtir (bkz. Tablo 3).
GS-US-174-0103 çalýþmasýnda, 48. haftada, tenofovir disoproksil fumarat grubunda adefovir dipivoksil grubuna göre daha fazla hastada ALT normalizasyonu elde edilmiþ ve HBsAg kaybýna ulaþmýþtýr (bkz. Tablo 2).
Tablo 3. Kompanse HBeAg negatif ve HBeAg pozitif hastalarda 48.haftadaki etkililik parametreleri
| 174-0102 Çalýþmasý (HBeAg Negatif) | 174-0103 Çalýþmasý (HBeAg Pozitif) |
Parametre | Tenofovir disoproksil (fumarat olarak) 245 mg (n= 250) | Adefovir dipivoksil 10 mg (n= 125) | Tenofovir disoproksil (fumarat olarak) 245 mg (n= 176) | Adefovir dipivoksil (n= 90) |
Tam Yanýt (%) | 71* | 49 | 67* | 12 |
Histoloji |
|
|
|
|
Histolojik Yanýt (%) | 72 | 69 | 74 | 68 |
Baþlangýca göre medyan HBV DNA azalmasý (logkopya/ml) | -4.7* | -4.0 | -6.4* | -3.7 |
HBV DNA (%) < 400 kopya/ml (< 69 IU/ml) | 93* | 63 | 76* | 13 |
ALT (%) Normalize ALT | 76 | 77 | 68* | 54 |
Seroloji (%) HBeAg Kaybý/Serokonversiyon | geçerli deðildir | geçerli deðildir | 22/21 | 18/18 |
HBsAg Kaybý/Serokonversiyon | 0/0 | 0/0 | 3*/1 | 0/0 |
* adefovir dipivoksile karþý p < 0,05,
Tenofovir disoproksil fumarat, adefovir dipivoksil ile karþýlaþtýrýldýðýnda HBV DNA düzeyleri saptanamayan (<169 kopya/ml [<29 IU/ml]; Roche Cobas Taqman HBV tayininin ölçüm limiti), anlamlý oranda daha fazla hasta ile iliþkilendirilmiþtir (sýrasýyla GS-US-174-0102 çalýþmasý; %91, %56 ve GS-US-174-0103 çalýþmasý; %69, %9).
GS-US-174-0102 ve GS-US-174-0103 çalýþmalarý birleþtirildiðinde, baþlangýçta nükleozid deneyimi olan (n=51) ve daha önce nükleozid tedavisi görmemiþ (n=375) hastalar ile ALT'si normal (n=21) ve anormal (n=405) olan hastalarda tenofovir disoproksil fumarat tedavisine verilen cevap karþýlaþtýrýlabilir nitelikte olmuþtur. Nükleozid deneyimi olan 51 hastadan 49'u önceden lamivudinle tedavi edilmiþtir. Nükleozid deneyimi olan hastalarýn %73'ü ve daha önce nükleozid tedavisi görmemiþ hastalarýn %69'u tedavide tam yanýt vermiþtir; nükleozid tedavisi almýþ hastalarýn %90'ý ve daha önce nükleozid deneyimi olmayan hastalarýn %88'i, <400 kopya/ml'lik HBV DNA supresyonuna ulaþmýþtýr.
Baþlangýçta ALT'si normal hastalarýn tamamý ve baþlangýçta ALT'si anormal hastalarýn %88'i <400 kopya/ml'lik HBV DNA supresyonunaulaþmýþtýr.
GS-US-174-0102 ve GS-US-174-0103 çalýþmalarýnda 48 haftayý geçen deneyim: GS-US-174-0102 ve GS-US-174-0103 çalýþmalarýnda, 48 hafta çift kör tedavi gördükten sonra (245 mg tenofovir disoproksil veya 10 mg adefovir dipivoksil), hastalar açýk etiketli tenofovir disoproksil fumarat tedavisinde hiçbir kesinti olmadan devam etmiþtir. GS-US-174-0102 ve GS-US-174-0103 çalýþmalarýnda sýrasýyla hastalarýn %78'i ve %65'i çalýþmaya 384. haftaya kadar devam etmiþtir. 96., 144., 192., 240., 288 ve 384. haftalarda, viral supresyon, biyokimyasal ve serolojik cevaplar kesintisiz tenofovir disoproksil fumarat tedavisiyle korunmuþtur (bkz. Tablo 4 ve 5).
Tablo 4: Kompanse HBeAg negatif hastalarda açýk etiketli tedavinin 96., 144. 192. 240. 288 ve
384. haftalar etkililik parametreleri
|
| 174-0102 Çalýþmasý (HBeAg negatif) | ||||||||||
Parametre | Tenofovir disoproksil (fumarat olarak) 245 mg (n = 250) | 10 mg adefovir dipivoksilden 245 mg tenofovir disoproksile (fumarat olarak) geçiþ (n = 125) | ||||||||||
Hafta | 96 | 144 | 192 | 240 | 288l | 384 | 96 | 144 | 192 | 240 | 288 | 384 |
HBV DNA (%) <400 kopya/ml (<69 IU/ml) | 90 | 87 | 84 | 83 | 80 | 74 | 89 | 88 | 87 | 84 | 84 | 76 |
ALT (%) Normalize ALT | 72 | 73 | 67 | 70 | 68 | 64 | 68 | 70 | 77 | 76 | 74 | 69 |
Seroloji (%) HBeAg kaybý/ serokonversiyonu HBsAg kaybý/ serokonversiyonu |
UY
0/0 |
UY
0/0 |
UY
0/0 |
UY
0/0 |
UY
0/0 |
UY
1/1 |
UY
0/0 |
UY
0/0 |
UY
0/0 |
UY
0/0 |
UY
1/1 |
UY
1/1 |
devam etmiþtir. Ancak bu gönüllünün HBsAg kaybý sonraki vizitte nihayet doðrulanmýþtýr.
UY: Uygulamasý yoktur.
Tablo 5: Kompanse HBeAg pozitif hastalarda açýk etiketli tedavinin 96, 144, 192, 240. 288 ve
384. haftasýndaki etkililik parametreleri
|
| 174-0103 Çalýþmasý (HBeAg pozitif) | ||||||||||
Parametre | Tenofovir disoproksil (fumarat olarak) 245 mg (n = 176) | 10 mg adefovir dipivoksilden 245 mg tenofovir disoproksile geçiþ (fumarat olarak)
(n =90) | ||||||||||
Hafta | 96 | 144 | 192 | 240 | 288 | 384 | 96 | 144 | 192 | 240 | 288 | 384 |
HBV DNA (%) <400 kopya/ml (<69 IU/ml) | 76 | 72 | 68 | 64 | 61 | 56 | 74 | 71 | 72 | 66 | 65 | 61 |
ALT (%) Normalize ALT | 60 | 55 | 56 | 46 | 47 | 47 | 65 | 61 | 59 | 56 | 57 | 56 |
Seroloji (%) HBeAg kaybý/ serokonversiyonu
HBsAg kaybý/ serokonversiyonu |
26/ 23 |
29/ 23 |
34/ 25 |
38/3 0
11/ 8 |
37/ 25 |
30/2 0 |
24/2 0 |
33/26 |
36/3 0 |
38/3 1 |
40/ 31 |
35/24 |
5/ 4 | 8/ 6 | 11/8 | 12/ 8 |
15/12 | 6/ 5 | 8/7 | 8/7 | 10/10 | 11/ 10 |
13/11 |
b 48 haftalýk çift kör tenofovir disoproksil fumarat ve ardýndan 48 haftalýk açýk etiketli.
dahil edildiði Kaplan Meier analizine (KM-1TT) dayanan kümülatif yüzdelerdir.
hariç tutulduðu Kaplan Meier analizine (KM-ITT) dayanan kümülatif yüzdelerdir.
Ýkili baþlangýç ve 240. Haftakaraciðerbiyopsisi verileri,GS-US-174-0102 ve GS-US-174-0103
yüzde doksan beþinde (225/237) ve baþlangýçta siroz olan hastalarýn %99'unda (93/94) fýbrozda deðiþim veya iyileþme görülmemiþtir (Ishak fýbroz skoru). Baþlangýçta siroz olan 94 hastanýn (Ishak fýbroz skoru 5 veya 6) %26'sý (24), Ishak fibroz skorunda deðiþim yaþamamýþ ve %72'si (68) ise 240. Hafta itibariyle Ishak fibroz skorunda en az 2 puanlýk düþüþ ile siroz regresyonu yaþamýþtýr.
Tablo 6. Kompanse HBeAg pozitif ve HBeAg pozitif hastalarda baþlangýca göre 240. Haftadaki histolojik cevap (%)
| 174-0102 Çalýþmasý (HBeAg negatif) | 174-0103 Çalýþmasý (HBeAg pozitif) | ||
245 mg tenofovir disoproksil (fumarat olarak) (n = 250) | 10 mg adefovir dipivoksilden 245 mg tenofovir disoproksile (fumarat olarak) geçiþ (n = 125) | 245 mg tenofovir | 10 mg adefovir dipivoksilden 245 mg tenofovir disoproksile (fumarat olarak) geçiþ (n = 90) | |
disoproksil (fumarat | ||||
olarak) | ||||
(n = 176°) | ||||
Histolojik Cevap | 88 | 85 | 90 | 92 |
(%) | [130/148] | [63/74] | [63/70] | [36/39] |
Önceden lamivudin deneyimi bulunan, HIV-1 ve kronik hepatit B ile ko-enfekte hastalardaki deneyim:
48 haftalýk randomize, çift kör, kontrollü bir 245 mg tenofovir disoproksil (fumarat olarak) çalýþmasýnda (ACTG 5127 Çalýþmasý), tenofovir koluna randomize edilen yetiþkin hastalarda baþlangýçtaki ortalama serum HBV DNA düzeyleri 9.45 logýo kopya/ml'dir (n=27). 245 mg tenofovir disoproksil (fumarat olarak) tedavisi, 48 haftalýk verilerin bulunduðu hastalarda (n=18), baþlangýca göre serum HBV DNA'sýnda -5.74 logýo kopya/ml'lik ortalama bir deðiþimle iliþkilendirilmiþtir. Ayrýca, 48. haftada hastalarýn %61 'inde ALT normaldir.
Persistan viral replikasyonu bulunan hastalardan edinilen deneyim (GS-US-174-0106 çalýþmasý): 245 mg tenofovir disoproksil (fumarat olarak) veya 245 tenofovir disoproksil (fumarat olarak) artý 200 mg emtrisitabinin etkililiði ve güvenliliði, 24 haftadan uzun süreyle 10 mg adefovir dipivoksil alýrken, persistan viremisi (HBV DNA≥ 1000 kopya/ml) olan HBeAg pozitif ve HBeAg negatif hastalarda randomize, çift kör bir çalýþmada (GS-US-174-0106 Çalýþmasý) deðerlendirilmektedir. Baþlangýçta, emtrisitabin artý tenofovir disoproksil fumarat tedavisine randomize edilen hastalarýn %60'ýna kýyasla tenofovir disoproksil fumarata randomize edilen hastalarýn %57'si önceden lamivudin ile tedavi edilmiþtir. Genel olarak 24. haftada,emtrisitabinartý tenofovirdisoproksil fumarat ile tedavi edilen
(35/53) <400 kopya/ml (<69 IU/ml) HBV DNA ile sonuçlanmýþtýr (p = 0.672). Ayrýca, emtrisitabin artý tenofovir disoproksil fumarat ile tedavi edilen hastalarýn %60'ma (31/52) kýyasla tenofovir disoproksil fumarat ile tedavi edilen hastalarýn %55'inde (29/53) saptanmayan HBV DNA (<169 kopya/ml [<29 IU/ml]; Roche Cobas TaqMan HBV testinin ölçüm limiti) gözlenmiþtir (p = 0,504). Araþtýrýcýlar tedaviyi açýk etiketli emtrisitabin artý tenofovir disoproksile yoðunlaþtýrma seçeneðine sahip olduðundan, tedavi gruplarý arasýnda 24. haftadan sonra karþýlaþtýrmalarýn yorumlanmasý zordur. HBV ile monoenfekte hastalarda emtrisitabin artý tenofovir disoproksil fumarat ile ikili tedavinin fayda/riskinin deðerlendirildiði uzun süreli çalýþmalar devam etmektedir.
48. haftada dekompanse karaciðer hastalýðý olan hastalarda deneyim (GS-US-174-0108 Çalýþmasý): GS-US-174-0108 Çalýþmasý, dekompanse karaciðer hastalýðý olan bireylerde tenofovir disoproksil fumaratýn (n = 45) emtrisitabin+ tenofovir disoproksil fumaratýn (n=45), ve entekavirin (n=22), güvenliliðini ve etkililiðini deðerlendiren randomize, çift kör, aktif kontrollü bir çalýþmadýr. Tenofovir disoproksil fumarat tedavi kolunda, baþlangýçta hastalarýn ortalama Child-Pugh-Turcotte (CPT) skoru 7,2, ortalama HBV DNA'sý 5.8 logýo kopya/ml ve ortalama serum ALT deðeri 61 U/L olmuþtur. Hastalarýn yüzde kýrk ikisinde (19/45) önceden en az 6 aylýk lamivudin deneyimi, hastalarýn %20 'sinde (9/45) önceden adefovir dipivoksil deneyimi ve 45 hastadan 9'unda (%20) baþlangýçta lamivudin ve/veya adefovir direnç mutasyonlarý vardýr. Ortak birincil güvenlilik sonlamýn noktalarý, bir advers olay nedeniyle tedavinin kesilmesi ve serum kreatininde ≥ 0,5 mg/dl'lik doðrulanmýþ artýþ veya serum fosfat düzeyinde <2 mg/dl'lik doðrulanmýþ düþüþ olmuþtur.
CPT skorlarý <9 olan hastalarda, tenofovir disoproksil fumarat tedavi grubunun %74'ü (29/39) ve emtrisitabin artý tenofovir disoproksil fumarat tedavi grubunun %94'ü (33/35), 48 hafta tedaviden sonra HBV DNA <400 kopya/ml elde etmiþtir.
Genel olarak, bu çalýþmadan elde edilen veriler tenofovir disoproksil fumarata kýyasla emtrisitabin artý tenofovir disoproksil fumaratýn karþýlaþtýrmasýna iliþkin kesin bir sonuca varýlamayacak kadar sýnýrlýdýr (bkz. Tablo 7).
Tablo 7: 48. haftada dekompanse hastalarda güvenlilik ve etkililik parametreleri
| 174-0108 Çalýþmasý | ||
Parametre | Tenofovir disoproksil 245 mg (fumarat olarak) (n = 45) | Emtrisitabin 200 mg/ tenofovir disoproksil 245 mg (fumarat olarak) (n = 45) | Entekavir (0,5 mg veya 1 mg) n = 22 |
Tolere edilebilirlik baþarýsýzlýðý (tedavi ile ortaya çýkan AE nedeniyle çalýþma ilacýnýn kalýcý olarak kesilmesi) n (%) | 3 (%7) | 2 (%4) | 2 (%9) |
Serum kreatininde baþlangýca göre ≥0.5 mg/dl'lik doðrulanmýþ artýþ veya <2 mg/dl'lik doðrulanmýþ serum fosfat n (%)' | 4 (%9) | 3 (%7) | 1 (%5) |
HBV DNA n (%) < 400 kopya/ml n (%) | 31/44 (%70) | 36/41 (%88) | 16/22 (%73) |
ALT n (%) Normal ALT | 25/44 (%57) | 31/41 (%76) | 12/22 (%55) |
CPT baþlangýca göre ≥2 puanlýk düþüþ n (%) | 7/27 (%26) | 12/25 (%48) | 5/12 (%42) |
CPT skorunda baþlangýca göre ortalama deðiþim | -0.8 | -0.9 | -1.3 |
MELD skorunda baþlangýca göre ortalama deðiþim | -1.8 | -2.3 | -2.6 |
Entekavir kolu ile birleþtirilmiþ tenofovir içeren kollarýn karþýlaþtýrýldýðý p deðeri = 0.622,
Entekavir kolu ile birleþtirilmiþ tenofovir içeren kollarýn karþýlaþtýrýldýðý p deðeri = 1
GS-US-174-0108 çalýþmasýnda 48 haftadan sonraki deneyim
Tedaviyi yarýda býrakma/geçiþ = Baþarýsýzlýk analizi kullanýldýðýnda, tenofovir disoproksil fumarat
alan gönüllülerin %50 'si (21/42), emtrisitabin artý tenofovir disoproksil fumarat alan gönüllülerin
%76'sý (28/37) ve entekavir alan gönüllülerin %52'si (11/21) 168. haftada HBVDNA < 400 kopya/ml
elde etmiþtir.
rtL180M) olan HBeAg pozitif ve HBeAg negatif hastalarda (n = 280) randomize, çift kör bir çalýþmada (GS-US-174-0121) deðerlendirilmiþtir. Yalnýzca beþinde baþlangýçta adefovir ile iliþkili direnç mutasyonlarý görülmüþtür. Tenofovir disoproksil fumarat tedavi koluna 141 ve emtrisitabin artý tenofovir disoproksil fumarat tedavi koluna 139 yetiþkin gönüllü randomize edilmiþtir. Baþlangýç demografik bilgileri iki tedavi kolu arasýnda benzer olmuþtur: Baþlangýçta gönüllülerin %52,5'i HBeAg negatif, %47,5'i HBeAg pozitif, ortalama HBV DNA düzeyi 6,5 logýo kopya/ml ve ortalama ALT 79 U/l olmuþtur.
240 hafta tedaviden sonra, tenofovir disoproksil fumarata randomize edilen 141 gönüllüden 117'sinde (%83) HBV DNA < 400 kopya/ml ve 79 gönüllüden 51'inde (%65) ALT normalizasyonu görülmüþtür. Emtrisitabin artý tenofovir disoproksil fumarat ile 240 hafta tedaviden sonra 139 gönüllüden 115'inde (%83) HBV DNA < 400 kopya/ml ve 83 gönüllüden 59'unda (%71) ALT normalizasyonu görülmüþtür. Tenofovir disoproksil fumarata randomize edilen HBeAg pozitif gönüllülerde, 240. haftaya kadar 65 gönüllüden 16'sýnda (%25) HBeAg kaybý görülmüþ ve 65 gönüllüden 8‘inde (%12) anti-HBe serokonversiyonu görülmüþtür. Emtrisitabin artý tenofovir disoproksil fumarata randomize edilen HBeAg pozitif gönüllülerde, 240. haftaya kadar 68 gönüllüden 13'ünde (%19) HBeAg kaybý görülmüþ ve 68 gönüllüden 7'sinde (%10) anti-HBe serokonversiyonu görülmüþtür. Tenofovir disoproksil fumarata randomize edilen hiçbir hastada HBsAg kaybý veya anti-HBs'ye serokonversiyon görülmemiþtir. Emtrisitabin artý tenofovir disoproksil fumarata randomize edilen beþ gönüllüde HBeAg kaybý görülmüþtür, 5 hastanýn 2'si anti-HBs serokonversiyonu deneyimlemiþtir.
Klinik Direnç:
Baþlangýçta çift kör tenofovir disoproksil fumarat tedavisine randomize edilmiþ ve ardýndan açýk etiketli tenofovir disoproksil fumarat tedavisine geçen HBeAg negatif (GS-US-174-0102, n=250) ve HBeAg pozitif (GS-US-174-0103, n=176) 426 hasta, HBV polimerazdaki baþlangýca göre genotipik deðiþimler açýsýndan deðerlendirilmiþtir. 48 (n = 39), 96 (n = 24), 144. (n = 6), 192 (n = 5), 240. (n = 4)
288. (n=6), ve 384. (n=2) haftada HBV DNA > 400 kopya/ml olan tüm hastalarda yapýlan tenofovir disoproksil fumarat monoterapisinin genotipik deðerlendirmeleri, tenofovir disoproksil fumarat direnci ile iliþkili hiçbir mutasyonun geliþmediðini göstermiþtir.
Baþlangýçta çift kör adefovir dipivoksil tedavisine randomize edilmiþ ve ardýndan açýk etiketli tenofovir disoproksil fumarat tedavisine geçen HBeAg negatif (GS-US-174-0102, n=125) ve HBeAg pozitif (GS-US-174-0103, n=90) 215 hasta, HBV polimerazdaki baþlangýca göre genotipik deðiþimler açýsýndan deðerlendirilmiþtir. 48 (n = 16), 96 (n = 5), 144. (n = 1), 192 (n = 2), 240. (n = 1), 288. (n=1) ve 384 (n=2) haftada HBV DNA > 400 kopya/ml olan tüm hastalarda yapýlan tenofovir disoproksil fumarat monoterapisinin genotipik deðerlendirmeleri, tenofovir disoproksil fumarat direnci ile iliþkili hiçbir mutasyonun geliþmediðini göstermiþtir.
GS-US-174-0108 çalýþmasýnda 45 hasta (baþlangýçta lamivudin ve/veya adefovir dipivoksil direnç mutasyonlarý olan 9 hasta dahil) 168 haftaya kadar tenofovir disoproksil fumarat almýþtýr. 48 haftada HBV DNA düzeyi > 400 kopya/ml olan 6/8 hasta için, ikili baþlangýç ve tedavi sýrasýndaki HBV izolatlarýndan elde edilen genotipik veriler mevcuttur. Bu izolatlarda tenofovir disoproksil fumarata direnç ile iliþkilendirilen bir amino asit substitüsyonu belirlenmemiþtir. Genotipik analiz, 48. haftadan sonra tenofovir disoproksil fumarat kolunda 5 gönüllüde gerçekleþtirilmiþtir. Hiçbir gönüllüde tenofovir disoproksil fumarata direnç ile iliþkilendirilen bir amino asit substitüsyonu belirlenmemiþtir.
GS-US-174-0121 çalýþmasýnda baþlangýçta lamivudin direnç substitüsyonlarý olan 141 hasta 240 haftaya kadar tenofovir disoproksil fumarat almýþtýr. Kümülatif olarak, TDF alýrken son zaman noktalarýnda viremi dönemi deneyimleyen (HBV DNA> 400 kopya/ml) 4 hasta olmuþtur. Aralarýndan 4 hastanýn 2'si için, eþleþmiþ baþlangýç ve tedavi sýrasýndaki HBV izolatlarýndan elde edilen sekans
veriler mevcuttur. Bu izolatlarda tenofovir disoproksil fumarata direnç ile iliþkilendirilen bir amino asit substitüsyonu belirlenmemiþtir.
GS-US-174-0115 pediyatrik çalýþmasýnda 52 hasta (baþlangýçta lamivudine direnç mutasyonlarý olan 6 hasta dahil) baþlangýçta 72 haftaya kadar körlenmiþ tenofovir disoproksil fumarat almýþtýr ve sonrasýnda 51/52 hasta açýk uçlu tenofovir disoproksil fumarata geçirilmiþtir (TDF-TDF grup). Genotipik deðerlendirmeler, 48. haftada (n = 6) ve 72. haftada (n = 5), 96. haftada (n = 4), 144. haftada (n = 2) ve 192. haftalarýnda (n = 3) HBV DNA'sý > 400 kopya/ml olan tüm hastalarda yapýlmýþtýr. 54 hasta (baþlangýçta lamivudine direnç mutasyonlarý olan 2 hasta dahil) baþlangýçta 72 hafta boyunca körlenmiþ plasebo tedavisi almýþtýr ve sonrasýnda 52/54 hasta tenofovir disoproksil fumarat ile takip edilmiþtir (PLB-TDF grup). Genotipik deðerlendirmeler, 96. haftada (n = 17), 144. haftada (n = 7) ve
192. haftalarýnda (n = 8) HBV DNA'sý > 400 kopya/ml olan tüm hastalarda yapýlmýþtýr. Bu izolatlarda tenofovir disoproksil fumarata direnç ile iliþkilendirilen bir amino asit substitüsyonu belirlenmemiþtir.
GS-US-174-0144 pediyatrik çalýþmasýnda, HBV DNA düzeyi > 400 kopya/ml olan ikili baþlangýç ve tedavi sýrasýndaki tenofovir disoproksil fumarat alan hastalardan alýnan HBV izolatlarýndan elde edilen genotipik veriler 10 hastadan 9'u için mevcuttur. 48. haftada, bu izolatlarda tenofovir disoproksil fumarata direnç ile iliþkilendirilen bir amino asit substitüsyonu belirlenmemiþtir.
Pediyatrik popülasyon:
HIV-1 : GS-US-104-0321 çalýþmasýnda, HIV-1 ile enfekte olmuþ ve tedavi deneyimi bulunan 12 ila 18 yaþ arasýnda 87 hasta 48 hafta boyunca optimize standart tedavi rejimi (OBR) ile kombine halde tenofovir disoproksil fumarat (n=45) ya da plasebo (n=42) ile tedavi almýþlardýr. Çalýþmadaki sýnýrlamalar nedeniyle, 24. haftadaki plazma HIV-1 RNA düzeylerine göre tenofovir disoproksil fumaratýn plaseboya kýyasla bir faydasý gösterilmemiþtir. Bununla birlikte, yetiþkin verilerinin ekstrapolasyonu ve karþýlaþtýrmalý farmakokinetik verilerine dayanarak adolesan popülasyon için bir fayda beklenmektedir (bkz. bölüm 5.2).
Tenofovir disoproksil fumarat veya plasebo tedavisi alan hastalarda, ortalama lomber omurga KMY Z skoru -1,004 ve -0,809 idi ve toplam vücut KMY Z skoru baþlangýçta, sýrasýyla -0,866 ve -0,584 idi. 48. haftada deðiþiklikler (çift kör faz sonu) ortalamasý ise, tenofovir disoproksil fumarat ve plasebo gruplarý için toplam vücut KMY Z skoru -0,215 ve -0,165 lomber omurga KMY Z skoru, ve -0,254 ve
-0,179 idi. KMY kazanç ortalama oraný plasebo grubuna göre tenofovir disoproksil fumarat grubunda daha azdý. 48. haftada, altý tenofovir disoproksil fumarat grubundaki ergenler ve plasebo grubunda ergen bir önemli lomber omurga KMY kaybý (>%4 kaybý olarak tanýmlanmýþtýr) vardý. Tenofovir disoproksil fumarat ile 96 hafta tedavi edilen 28 hasta arasýnda, KMY Z skorlarý toplam vücut için lomber omurga için -0,341 ve -0,458 azaldý.
GS-US-104-0352 çalýþmasýnda, daha önce tedavi edilmiþ ve stavudin veya zidovudin içeren rejimlerle stabil, virolojik supresyon elde etmiþ 2 ila <12 yaþýndaki 97 hasta, stavudin veya zidovudinin tenofovir disoproksil fumarat ile deðiþtirilmesine (n = 48) veya 48 hafta boyunca orijinal rejimlerine devam etmeye (n = 49) randomize edilmiþtir. 48. haftada, tenofovir disoproksil fumarat tedavi grubundaki hastalarýn %83'ü ve stavudin veya zidovudin tedavi grubundaki hastalarýn %92 'sinde <400 kopya/ml HIV-1 RNA konsantrasyonlarý saptanmýþtýr. 48. haftada <400 kopya/ml düzeyini koruyan hastalarýn oranýndaki fark, büyük ölçüde tenofovir disoproksil fumarat tedavi grubunda daha fazla sayýda hastanýn tedaviyi býrakmasýndan kaynaklanmýþtýr. Eksik veriler hariç tutulduðunda, 48. haftada tenofovir disoproksil fumarat tedavi grubundaki hastalarýn %91'i ve stavudin veya zidovudin tedavi grubundaki hastalarýn %94 'ünde <400 kopya/ml HIV-1 RNA konsantrasyonlarý belirlenmiþtir.
vücut KMY Z skorunda -0.184 ve -0.027 olmuþtur. 48. haftada lomber omurga kemiði kazancýnýn ortalama oraný, tenofovir disoproksil fumarat tedavi grubu ile stavudin veya zidovudin tedavi grubunda benzer olmuþtur. Toplam vücut kemik kazancý, tenofovir disoproksil fumarat tedavi grubunda stavudin veya zidovudin tedavi grubuna kýyasla daha az olmuþtur. Tenofovir disoproksil fumarat ile tedavi edilen bir gönüllüde 48. haftada anlamlý (> %4) lomber omurga KMY kaybý görülmüþ, stavudin veya zidovudin ile tedavi edilen hiçbir gönüllüde bu gözlenmemiþtir. 96 hafta boyunca tenofovir disoproksil fumarat ile tedavi edilen 64 gönüllüde KMY Z skorlarý lomber omurga için -0,012 ve toplam vücut için
-0.338 azalmýþtýr. KMY Z skorlarýnda boy ve aðýrlýða göre düzeltilme yapýlmamýþtýr.
GS-US-104-0352 çalýþmasýnda, tenofovir disoproksile maruz kalan 89 pediyatrik hastadan 8'i (%9) renal advers olaylar nedeniyle çalýþmayý býrakmýþtýr. 5 gönüllüde (%5,6) klinik olarak proksimal renal tübülopati ile tutarlý laboratuvar bulgularý olmuþ, bunlarýn 4'ü tenofovir disoproksil tedavisini sonlandýrmýþtýr (medyan tenofovir disoproksil maruziyet 331. hafta).
Kronik hepatit B: GS-US-174-0115 çalýþmasýnda, kronik HBV enfeksiyonu olan [HBV DNA ≥ 10 kopya/ml, yüksek serum ALT (≥ 2 x ULN) veya son 24 ayda yüksek serum ALT düzeyleri geçmiþi] 12 ila < 18 yaþýndaki HBeAg negatif ve HBeAg pozitif 106 hasta tenofovir disoproksil 245 mg (fumarat olarak) (n = 52) veya plasebo (n = 54) ile 72 hafta boyunca tedavi edilmiþtir. Gönüllüler daha önce tenofovir disoproksil fumarat ile tedavi edilmemiþ olmalýdýr; ancak interferon bazlý rejimler (taramadan
>6 ay önce) veya tenofovir disoproksil fumarat içermeyen baþka oral anti-HBV nükleozidler/nükleotid tedavileri (taramadan >16 hafta önce) almýþ olabilir. 72. Haftada, tenofovir disoproksil fumarat tedavi grubundaki hastalarýn %88'inde (46/52) ve plasebo grubundaki hastalarýn %0'ýnda (0/54) HBV DNA < 400 kopya/mL olmuþtur. Tenofovir disoproksil fumarat grubundaki hastalarýn %74'ü (26/35), plasebo grubundaki % 31 (13/42) ile karþýlaþtýrýldýðýnda 72. haftada normalize olmuþ ALT'ye ulaþmýþtýr Daha önce nükleoz(t)id almamýþ (n = 20) ve nükleoz(t)id almýþ (n = 32) hastalarda (lamivudine dirençli hastalar (n = 6) dahil), tenofovir disoproksil fumarat tedavisine verilen yanýt karþýlaþtýrýlabilir nitelikte olmuþtur. Daha önce nükleoz(t)id almamýþ hastalarýn %95'i, nükleoz(t)id almýþ hastalarýn %84'ü ve lamivudine dirençli hastalarýn %83'ü, 72. Haftada HBV DNA < 400 kopya/ml düzeyine ulaþmýþtýr. Daha önce nükleoz(t)id almýþ olan 32 hastanýn 31'i daha önce lamivudin almýþtýr. 72. haftada, tenofovir disoproksil fumarat tedavi grubunda immün-aktif hastalarýn (HBV DNA ≥10 kopya/ml, serum ALT > 1,5 x ULN) %96'sýnda (27/28) ve plasebo grubundaki hastalarýn %0'ýnda (0/32) HBV DNA < 400 kopya/ml olmuþtur. Plasebo grubunda %34'e (11/32) kýyasla, tenofovir disoproksil fumarat grubundaki immün-aktif hastalarýn %75'i (21/28) 72. haftada normal ALT'ye ulaþmýþtýr.
72 hafta süren körleþtirilmiþ randomize tedaviden sonra, her bir gönüllü, 192. haftaya kadar, açýk uçlu tenofovir disoproksil fumarat tedavisine geçebilirdi. 72. haftadan sonra, çift kör tenofovir disoproksil fumarat alan, ardýndan da açýk uçlu tenofovir disoproksil fumarat alan gönüllüler (TDF-TDF grubu) için virolojik baskýlama devam etmiþtir: TDF-TDF grubundaki gönüllülerin %86,5'inde (45/52), 192. haftada HBV DNA <400 kopya/ml olmuþtur. Çift kör dönemde plasebo alan gönüllüler arasýnda, HBV DNA <400 kopya/ml olan gönüllülerin oraný, açýk uçlu TDF tedavisi (PLB-TDF grubu) almaya baþlamalarýndan sonra belirgin þekilde yükselmiþtir: PLB-TDF grubundaki gönüllülerin % 74,1'inde (40/54), 192. haftada HBV DNA <400 kopya/ml olmuþtur.
TDF-TDF grubunda 192. haftada ALT normalizasyonu görülen gönüllülerin oraný, baþlangýçta HBeAg-pozitif olanlarda %75,8 (25/33), baþlangýçta HBeAg-negatif olanlarda ise %100 (2 gönüllüden 2'si) olmuþtur. TDF-TDF ve PLB-TDF gruplarýnda benzer oranlarda gönüllüler (sýrasýyla %37,5 ve
%41,7) 192. haftaya kadar anti-HBe'ye serokonversiyon deneyimlemiþtir.
Tablo 8'de, Çalýþma GS-US-174-0115'ten Kemik Mineral Yoðunluðu (KMY) verileri özetlenmiþtir:
Tablo 8: Baþlangýçta, 72. haftada ve 192. haftada Kemik Mineral Yoðunluðu
Baþlangýç | ||||||
TDF-TDF | PLB-TDF | TDF-TDF | PLB-TDF | TDF-TDF | PLB-TDF |
Lomber omurga ortalama (SD) KMY Z-skoru | −0,42 (0,762) | −0,42 (0,762) | –0,49 (0,852) | –0,23 (0,893) | –0,37 (0,946) | –0,44 (0,92) |
Baþlangýç KMY Z-skoruna göre lomber omurga ortalama (SD) deðiþimi |
UY |
UY |
–0,06 (0,32) |
0,1 (0,378) |
0,02 (0,548) |
–0,1 (0,543) |
Tüm vücut ortalama (SD) KMY Z-skoru | −0,19 (1,11) | –0,23 (0,859) | –0,36 (1,077) | –0,12 (0,916) | –0,38 (0,934) | –0,42 (0,942) |
Baþlangýç KMY Z-skoruna göre lomber omurga ortalama (SD) deðiþimi |
UY |
UY |
−0,16 (0,355) |
0,09 (0,349) |
–0,16 (0,521) |
–0,19 (0,504) |
Lomber omurga KMY'sinde en az %6'lýk azalma |
UY |
UY | %1,9 (1 gönüllü) |
%0 | %3,8 (2 gönüllü) | %3,7 (2 gönüllü) |
Tüm vücut KMY'sinde en az %6'lýk azalma |
UY |
UY |
%0 |
%0 |
%0 | %1,9 (1 gönüllü) |
Lomber omurga KMY'sinde ortalama % artýþ |
UY |
UY |
%5,14 |
%8,08 |
%10,05 |
%11,21 |
Tüm vücut KMY'sinde ortalama % artýþ |
UY |
UY |
%3,07 |
%5,39 |
%6,09 |
%7,22 |
UY: Uygulamasý yoktur.
GS-US-174-0144 çalýþmasýnda, kronik hepatit B'li 2 ila <12 yaþlarý arasýndaki 89 HBeAg-negatif ve HBeAg-pozitif hasta, günde bir kez 6,5 mg/kg'dan maksimum 245 mg doza kadar tenofovir disoproksil (n=60) veya plasebo (n = 29) ile 48 hafta süresince tedavi edilmiþtir. Gönüllüler, tarama sýrasýnda HBV DNA > 105 kopya/ml (~ 4,2 log10 IU/ml) ve ALT >1,5 x normalin üst sýnýrý (ULN) deðerleri ile tenofovir disoproksil ile daha önce tedavi görmemiþ olmalýdýr. 48. haftada, tenofovir disoproksil tedavi grubundaki hastalarýn % 77'sinde (60 hastanýn 46'sý) ve plasebo grubundaki hastalarýn % 7'sinde (29 hastanýn 2'si) HBV DNA < 400 kopya/ml (69 IU/ml) olarak belirlenmiþtir. 48. haftada, tenofovir disoproksil grubundaki hastalarýn % 66'sý (58 hastanýn 38'i), plasebo grubundaki hastalarýn % 15'i (27 hastanýn 4'ü) ile karþýlaþtýrýldýðýnda ALT deðerleri normalleþmiþtir. 48. haftada, tenofovir disoproksil grubundaki hastalarýn % 25'i (56 hastanýn 14'ü) ve plasebo grubundaki hastalarýn % 24'ü (29 hastanýn 7'si) HBeAg serokonversiyonuna ulaþmýþtýr.
daha düþük ve benzer sýklýkta olduðu genotip C (% 43,8) veya D (% 41,6) olmuþtur. TDF grubuna randomize edilen sadece 1 gönüllü, baþlangýçta genotip E idi. Genel olarak, tenofovir disoproksile tedavi yanýtlarý, genotip D enfeksiyonu (% 55) olan gönüllülerde düþük yanýt oraný ile A, B, C ve E genotipleri için benzer olmuþtur [gönüllülerin % 75 - % 100'ü 48. haftada HBV DNA < 400 kopya/ml (69 IU/ml)'ye ulaþmýþtýr].
Tablo 9'da, Çalýþma GS-US-174-0144'ten Kemik Mineral Yoðunluðu verileri özetlenmiþtir:
Tablo 9: Baþlangýçta ve 48. haftada Kemik Mineral Yoðunluðu
| Baþlangýç | 48. hafta | ||
TDF | PLB | TDF | PLB | |
Lomber omurga ortalama (SD) KMY Z-skoru | 0,02 (0,977) | -0,29 (1,229) | -0,11 (0,983) | -0,11 (1,234) |
Baþlangýç KMY Z-skoruna göre lomber omurga ortalama (SD) deðiþimi |
UY |
UY |
-0,12 (0,411) |
0,14 (0,330) |
Tüm vücut ortalama (SD) KMY Z-skoru | 0,11 (0,743) | −0,05 (1,497) | −0,34 (0,939) | 0,2 (1,299) |
Baþlangýç KMY Z-skoruna göre lomber omurga ortalama (SD) deðiþimi |
UY |
UY |
−0,18 (0,334) |
0,22 (0,446) |
Lomber omurga KMY'sinde en az %6'lýk azalma |
UY |
UY | % 18,3 (11 gönüllü) |
% 6,9 (2 gönüllü) |
Tüm vücut KMY'sinde en az %6'lýk azalma |
UY |
UY |
% 6,7 (4 gönüllü) |
%0 |
Lomber omurga KMY'sinde ortalama % artýþ |
UY |
UY | % 3,8 | % 7,6 |
Tüm vücut KMY'sinde ortalama % artýþ |
UY |
UY | % 4,5 | % 8,9 |
5.2. Farmakokinetik özellikler
Genel ÖzelliklerTenofovir disoproksil fumarat, in vivo olarak hýzla tenofovir ve formaldehide dönüþen, suda çözünen ester yapýsýnda bir ön ilaçtýr.
Tenofovir, hücre içinde tenofovir monofosfata ve aktif bileþen tenofovir difosfata dönüþür. Emilim:
HIV ile enfekte hastalara tenofovir disoproksil fumaratýn oral uygulanmasýndan sonra, tenofovir
disoproksil fumarat hýzla emilir ve tenofovire dönüþtürülür. HIV ile enfekte hastalara yiyecekle birlikte
birden çok tenofovir disoproksil fumarat dozu uygulanmasý, sýrasýyla 326 (%36,6) ng/ml, 3324 (%41,2)
ng saat/ml ve 64,4 (%39,4) ng/ml olan ortalama (varyasyon katsayýsý (CV) %'si) tenofovir C, EAAve Cdeðerleriyle sonuçlanmýþtýr. Serumda maksimum tenofovir konsantrasyonlarý, dozun aç karnýna uygulanmasýnýn ardýndan 1 saat içinde veya yiyecek ile alýndýðýnda iki saat içinde gözlenmiþtir. Açlýk durumundaki hastalarda tenofovir disoproksil fumarattan tenofovirin oral biyoyararlanýmý yaklaþýk %25'tir. Tenofovir disoproksil fumaratýn yað içeriði yüksek yemek ile emilimi, tenofovir EAA'sýnda yaklaþýk %40 ve C'ta yaklaþýk %14'lük bir artýþla oral biyoyararlanýmý artýrmýþtýr. Ancak, tenofovir disoproksil fumaratýn hafif bir yiyecekle birlikte uygulanmasýnýn tenofovirin farmakokinetiði üzerinde anlamlý bir etkisi olmamýþtýr. Tenofovir disoproksil fumaratýn ilk dozundan sonra, serumdaki medyan C213 ila 375 ng/ml arasýnda deðiþmiþtir.
Daðýlým:
Ýntravenöz uygulama sonrasýnda, tenofovirin kararlý durum daðýlým hacminin yaklaþýk 800 ml/kg olduðu tahmin edilmektedir. Tenofovir disoproksil fumaratýn oral uygulanmasýndan sonra tenofovir, böbrek, karaciðer ve baðýrsak içeriði gibi birçok dokuya en yüksek konsantrasyonlarda daðýlmaktadýr (klinik öncesi çalýþmalar). 0.01 ila 25 ^ýg/ml tenofovir konsantrasyonu aralýðýnda tenofovirin, plazma veya serum proteinine in vitro protein baðlanmasý sýrasýyla %0,7 ve %7,2'den daha azdýr.
Biyotransformasyon:
Ýn vitro çalýþmalar, tenofovir disoproksil fumaratýn veya tenofovirin CYP450 enzimleri için substratlarý olmadýðýný göstermiþtir. Ayrýca, in vivo gözlenenden önemli ölçüde daha yüksek konsantrasyonlarda (yaklaþýk 300 kat), tenofovir, ilaç biyotransformasyonu ile ilgili CYP450 izoformlarýnýn (CYP3A4, CYP2D6, CYP2C9, CYP2E1 veya CYP1A1/2) aracý olduðu in vitro ilaç metabolizmasýný inhibe etmemiþtir. 100 µmol/1 konsantrasyondaki tenofovir disoproksil fumarat, CYP1A1/2 substrat metabolizmasýnda küçük (%6) ancak istatistiksel olarak anlamlý bir azalmaya neden olmuþtur. Diðer herhangibir CYP450 izoformu üzerinde etkisi yoktur. Bu verilere dayanarak, tenofovir disoproksil fumarat ve CYP450 tarafýndan metabolize edilen týbbi ürünleri kapsayan klinik olarak anlamlý etkileþimlerin görülmesinin olasý olmadýðý söylenebilir.
Eliminasyon:
Tenofovir hem glomerüler fýltrasyon hem de aktif tübüler sekresyon ile esas olarak böbreklerden atýlýr; intravenöz uygulama sonrasýnda idrarda atýlan dozun yaklaþýk %70-80'i deðiþmemiþ haldedir. Toplam klerensin yaklaþýk 230 ml/saat/kg (yaklaþýk 300 ml/dak) olduðu tahmin edilmektedir. Renal klerensin ise yaklaþýk 160 ml/saat/kg (yaklaþýk 210 ml/dak) olduðu tahmin edilmektedir ve glomerüler filtrasyon hýzýndan fazladýr. Bu da aktif tübüler sekresyonun tenofovir eliminasyonunun önemli bir bölümü olduðunu göstermektedir. Oral uygulamadan sonra, tenofovirin terminal yarýlanma ömrü yaklaþýk 12 ila 18 saattir.
Çalýþmalar, tenofovirin etkin tübüler sekresyon yolaðýnýn, organik anyon taþýyýcýlarý (hOAT) 1 ve 3 ile proksimal tübül hücresine alýndýðýný ve birden çok ilaca dirençli protein 4 (MRP 4) ile idrara atýldýðný göstermiþtir.
Doðrusallýk/doðrusal olmayan durum:
Tenofovirin farmakokinetiði, tenofovir disporoksil fumaratýn 75-600 mg aþýrý doz aralýðýndan baðýmsýzdýr ve herhangi bir doz seviyesinde tekrarlanan dozdan da etiklenmemiþtir.
Hastalardaki karakteristik özellikler Yaþlýlarda:
Yaþlýlarda (65 yaþ üstü) farmakokinetik çalýþmalar yapýlmamýþtýr.
Cinsiyet:
Kadýnlarda tenofovirin farmakokinetiði ile ilgili sýnýrlý veriler, cinsiyetin önemli bir etkisinin olmadýðýný göstermektedir.
Etnik köken:
Farklý etnik gruplarda farmakokinetik özel olarak incelenmemiþtir.
Pediyatrik popülasyon:
HIV-1: Tenofovirin kararlý durum farmakokinetiði vücut aðýrlýðý ≥ 35 kg olan 8 HIV-1 ile enfekte adolesan hastada (12 ile <18 yaþ) deðerlendirildi. Ortalama (± SD) Cks ve EAA sýrasýyla 0,38 ± 0.13 µg/ml ve 3.39 ± 1.22 µg • saat /ml'dýr. Oral yoldan günlük 245 mg dozunda tenofovir disoproksil (fumarat olarak) doz alan adolesan hastalarda ulaþýlan tenofovir maruziyeti, günlük 245 mg tenofovir disoproksil (fumarat olarak) alan yetiþkinlerle olan tenofovir maruziyetine benzerdir.
Kronik Hepatit B: Oral günlük tenofovir disoproksil 245 mg (fumarat olarak) dozu alan HBV ile enfekte adolesan hastalardaki (12 ila < 18 yaþ) kararlý durum tenofovir maruziyeti, günde bir kez tenofovir disoproksil 245 mg (fumarat olarak) dozu alan yetiþkinlerde elde edilen maruziyete benzerdir.
HBV ile enfekte ve maksimum doz 245 mg olmak üzere günlük 6,5 mg/kg vücut aðýrlýðý dozunda oral tenofovir disoproksil (tablet veya granül) alan 2 ila < 12 yaþýndaki pediyatrik hastalarda elde edilen tenofovir maruziyetinin, HIV-1 ile enfekte ve maksimum doz 245 mg olmak üzere günde bir kez 6,5 mg/kg tenofovir disoproksil alan 2 ila < 12 yaþýndaki pediyatrik hastalarda elde edilen maruziyete benzer olduðu saptanmýþtýr.
12 yaþýn altýndaki veya böbrek yetmezliði olan çocuklarda tenofovir disoproksil 245 mg (fumarat olarak) tabletler ile farmakokinetik çalýþmalar yapýlmamýþtýr.
Böbrek yetmezliði
Tenofovirin farmakokinetik parametreleri, baþlangýç kreatinin klerensine (CrCl) göre tanýmlanan çeþitli derecelerde böbrek yetmezliði olan 40 HIV, hepatit B virüsü ile enfekte olmayan yetiþkin hastalara tek doz 245 mg tenofovir disoproksil uygulanmasýndan sonra belirlenmiþtir (CrCl >80 ml/dak olduðunda böbrek fonksiyonu normal; CrCl = 50-79 ml/dak olduðunda hafif böbrek yetmezliði; CrCl = 30-49 ml/dak olduðunda orta dereceli böbrek yetmezliði ve CrCl = 10-29 ml/dak olduðunda ciddi böbrek yetmezliði). Böbrek fonksiyonu normal hastalar ile kýyaslandýðýnda, ortalama (%CV) tenofovir maruziyeti, CrCl > 80 ml/dak olan hastalarda 2,185 (%12) ng.saat/ml'den, hafif, orta ve ciddi böbrek yetmezliði olan hastalarda sýrasýyla 3,064 (%30) ng.saat/ml, 6,009 (%42) ng.saat/ml ve 15,985 (%45) ng.saat/ml'ye yükselmiþtir. Böbrek yetmezliði olan hastalarda artan doz aralýklý doz önerilerinin, normal böbrek fonksiyonu olan hastalarla karþýlaþtýrýldýðýnda böbrek yetmezliði olan hastalarda daha yüksek pik plazma konsantrasyonlarý ve daha düþük Ciseviyelerine yol açmasý beklenmektedir. Bunun klinik etkileri bilinmemektedir.
Hemodiyaliz gerektiren son dönem böbrek hastalýðý bulunan hastalarda (CrCl < 10 ml/dak), diyaliz arasýnda 48 saat üzerinde ciddi anlamda artan tenofovir konsantrasyonlarý sýrasýyla, ortalama Cks 1,032 ng/ml ve ortalama EAAo-4842,857 ng.saat/ml'ye ulaþmýþtýr
245 mg tenofovir disoproksil (fumarat olarak) için doz aralýðýnýn, kreatinin klerensi <50 ml/dak. olan yetiþkin hastalarda veya hali hazýrda son dönem böbrek hastalýðý bulunan ve diyalize ihtiyaç duyan hastalarda ayarlanmasý önerilmektedir (bkz. Bölüm 4.2)
Kreatinin klerensi < 10 ml/dak olan, hemodiyalize girmeyen hastalarda ve peritonal veya diðer diyaliz þekillerinin uygulandýðý hali hazýrda son dönem böbrek hastalýðý bulunan hastalarda tenofovirin farmakokinetiði incelenmemiþtir.
Böbrek hastalýðý olan pediyatrik hastalarda tenofovirin farmakokinetiði incelenmemiþtir. Doz önerisi yapmak için veri mevcut deðildir (bkz. bölüm 4.2 ve 4.4).
Karaciðer Yetmezliði
Child-Pugh-Turcotte (CPT) sýnýflandýrmasýnagöretanýmlanançeþitli derecelerde karaciðer yetmezliði
disoproksil fumarat uygulanmýþtýr. Tenofovirin farmakokinetiði, karaciðer yetmezliði olan hastalarda önemli oranda deðiþmemiþtir, bu durum, bu hastalarda hiçbir doz ayarlamasýna gerek olmadýðýný ortaya koymaktadýr. Normal hastalarda tenofovirin ortalama (CV %'si) Cve EAA-∞, deðerleri sýrasýyla 223 (%34,8) ng/ml ve 2,050 (%50,8) ng.saat/ml 'dir; bu deðerler, orta dereceli karaciðer yetmezliði bulunan hastalarda 289 (%46) ng/ml ve 2,310 (%43,5) ng.saat/ml ve þiddetli karaciðer yetmezliði olan hastalarda 305 (%24,8) ng/ml ve 2,740 (%44) ng.saat/ml'dir.
Hücre içi farmakokinetik
Non-prolifere insan periferal kan mononükleer hücrelerinde (PBMC), tenofovir difosfatýn yarýlanma ömrü yaklaþýk 50 saat iken, fitohemaglutininlerin uyardýðý PBMC'lerde yarýlanma ömrü yaklaþýk 10 saat olarak bulunmuþtur.
5.3. Klinik öncesi güvenlilik verileri
![]() |
![]() |
ÝLAÇ GENEL BÝLGÝLERÝ![Ýlaç Bilgileri Ýlaç Bilgileri](/images/link2.gif)
Abdi Ýbrahim Ýlaç Sanayi ve Ticaret A.Þ.
Geri Ödeme Kodu | Geri Ödemede Deðil |
Satýþ Fiyatý | TL |
Önceki Satýþ Fiyatý | |
Original / Jenerik | Jenerik Ýlaç |
Reçete Durumu | Normal Reçeteli bir ilaçdýr. |
Barkodu | 8699514091950 |
Etkin Madde | Tenofovir Disoproksil |
ATC Kodu | J05AF07 |
Birim Miktar | 245 |
Birim Cinsi | MG |
Ambalaj Miktarý | 90 |
Enfeksiyona Karþý Kullanýlan (Antienfektif) Ýlaçlar > Virüslere Karþý Direkt Etkili Ýlaçlar > Tenofovir Disoproksil |
Yerli ve Beþeri bir ilaçdýr. |
![TENOVIRAL 245 mg 90 film kaplý tablet Barkodu](http://www.ilacrehberi.com/images/barcodes/code39/8699514091950.jpg)
ÝLAÇ EÞDEÐERLERÝ![Ýlaç Bilgileri Ýlaç Bilgileri](/images/link2.gif)
Eþdeðer Ýlaç Adý | Barkodu | Ýlaç Fiyatý |
---|---|---|
Eþdeðer bir ilaç bulunamadý |
![]() |
Yüksek Tansiyon Hipertansiyon sürekli anormal derecede yüksek olan kan basýncýdýr. Tansiyon atardamarlarýnýzdaki kanýn basýncýdýr. |
![]() |
Depresyonu Anlamak Depresyon farklý kiþileri farklý biçimlerde etkiler. Duygusal veya fiziksel olmak üzere geniþ alanda belirtilere sebep olabilir.Depresyona neler sebep olur? |
![]() |
Ýnme Ýnme, beynin hasar görmesinin sonucudur. Bu hasar, beynin bir kýsmýndaki ya bir kanama ya da akut kan eksikliði nedeniyle o kýsmýn geçici ya da kalýcý olarak iþlevini yapamamasýna yol açar. |